| تبليغات | X |
شنیده ام فراموشی یکی از بزرگترین نعمت هایست که خداوند به بندش ارزانی داشته، اما نمی دانم چرا هر وقت من برای نوشتن اراده می کنم خاطراتی در ذهنم جاری می شوند که مرورشان برایم خوش آیند نیست و تداعیشان غالباً آزارم می دهد!
گاهی در دسته بندی افکارم دچار بی نظمی می شوم. آنوقت کلمات دیگر در اختیار من نیستند! و قلم آنچه را که خود می خواهد بر صفحه کاغذ سرازیر می کند و نه آنچه را که من می خواهم!
امروز یکی از آن روزهاست...
